பருவங்களும் காலம் மாறிடுமே,-நீ
புருவத்தைச் சிறிதே உயர்த்திடினும்!
துருவங்களும் திசை மாறிடுமே -உன்
குறுநகையால் அதர மொட்டவிழ்ந்தால்!(திருக்கடவூர்...)
சுந்தரியே உந்தன் தோளிலொரு கிளி
சொந்தம்போல் சுகமாய்க் குந்திடக்கண்டென்
சிந்தையிலே அழுக்காறு பெருகுதடி!
அந்த நிலை எனக்கும் தந்து அருள் புரி!(திருக்கடவூர்..)
அன்னையே! உந்தன் கழுத்தினை அணைத்து
கன்னலும் 'தாய்சுகம்' காண்கிறதே!-நான்
அந்நியனோ? நீயென் மாற்றாந்தாயோ?
என்னுயிருன்மேல் சாய்வதென்றோ தாயே?(திருக்கடவூர்...)
